Vandaag is het Vrouwendag.
Rond 8 uur ’s ochtends werd ik wakker en begon met scrollen op mijn telefoon. De hele ochtend keek ik naar *High Kick!* en video’s over de oorlog tussen de VS en Irak. Tot 11 uur doorgegaan, met een flink schuldgevoel. Mijn hoofd voelde zwaar en duizelig, ik voelde me leeg en verveeld.
Ik kan niet zo blijven doorgaan als een nietsnut.
Ik had om 14:00 een Muay Thai-les geboekt. Een maand niet gesport, mijn lichaam voelde alsof er helemaal geen energie stroomde, stijf en vast. Vanaf Chinees Nieuwjaar tot nu alleen maar gegeten en gedronken, pas om 2 of 3 uur ’s nachts gaan slapen, mijn hormonen ontregeld, puistjes op mijn gezicht, en een verkoudheid die maar niet overgaat.
Om 14:00 Muay Thai, om 16:00 naar de fysiotherapeut voor behandeling.
Om 17:00 kwam ik helemaal tot leven. Zelfs mijn ademhaling voelde vrijer.
Eerder had ik het gevoel dat mijn adem alleen tot mijn schouders kwam, niet dieper kon zakken. De therapeut zei dat het probleem niet in mijn borstkas zat, maar in mijn maag en darmen – die spieren waren te gespannen, waardoor mijn adem niet dieper kon. Nadat ze die spanning had verlicht, voelde het meteen anders.
In de avond nam ik mijn Mac mee naar een café. Even wat werken, zodat ik het gevoel had dat ik deze dag niet helemaal verspild had.